ไปดูมาแล้วครับ... คงจะสปอยล์ ถ้ายังไม่ได้ดูก็ความเห็นนี้ไปเลยนะครับ


สำหรับผมภาคนี้เหมือนกับใช้โจ๊กเกอร์มาเป็นตัวปล่อยระเบิดเข้าสู่จิตใจของผู้คนในก๊อตแธม รวมไปถึงหย่อนระเบิดภายในใจของเหล่าตัวละครหลักทั้งหลายในเรื่อง โดยเฉพาะกับ  บรูซ เวย์น และ ฮาร์วี่ เดนท์ ด้วยกระสุนไม่กี่นัด ระเบิดไม่กี่ลูก และที่สำคัญที่สุดสมองอันชาญฉลาดของโจ๊กเกอร์ ได้สร้างความอลหม่านวุ่นวายให้กับ เหล่าผู้ก่อการร้ายไปจนถึงผู้พิทักษ์ความดีให้ต้องหวาดหวั่นไปตามๆกัน และนี่คือสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับตัวร้ายในหนังซุปเปอร์ฮีโร่ระดับบล๊อกบัสเตอร์โดยทั่วไป มันเป็นครั้งแรกบนโลกของแผ่นฟิล์มที่เราได้เจอตัวร้ายที่มาแต่ตัว

เราไม่ได้ยินหรือได้เห็นปูมหลังที่แท้จริงของโจ๊กเกอร์ ถึงแม้ว่าเขาจะพูดถึงเบื้องลึกของรอยแผลเป็นบนใบหน้าของเขา ครั้งแรกเราอาจจะเชื่อว่านั่นคืออดีตของเขาจริงๆ แต่เมื่อมาพูดเรื่องนี้อีกทีกลับราเชล เหตุการณ์ที่พูดก็แตกต่างไป ทำให้เราไม่อาจรู้ได้ถึงเบื้องหลังที่แท้จริง ตรงนี้เองที่ทำให้เขาเป็นเหมือนระเบิดด้านมืดที่แท้จริง ด้านมืดที่ทำทุกอย่างเพื่อให้ทุกคนกลายเป็นเหมือนกับเขา ยิ่งโจ๊กเกอร์ร้ายมากเท่าไหร่ แบทแมนก็กลายเป็นฮีโร่ที่ร้ายและหม่นขึ้นเท่านั้น ( ใครจะคิดว่าจะได้เห็นแบทแมนต้องเอาเก้าอี้ล๊อคประตูเพื่ออัดโจ๊กเกอร์ )

หนังพูดถึงปูมหลังและที่มาที่ไปของทุกอย่าง ไม่เว้นแม้แต่ชุดใหม่มาได้อย่างไร ยกเว้นสิ่งเดียวก็คือโจ๊กเกอร์ เขาเหมือนจะโผล่มาได้ทุกที่ และจัดการทุกอย่างได้โดยอาศัยช่องว่างทางจิตใจของคนรอบข้าง ยิ่งได้การแสดงของ ฮีธ ลีธเจอร์ ผู้ล่วงลับ ทำให้ตัวละครตัวนี้กลายเป็นอาชญากรที่จะกลายเป็นตัวร้ายอันดับหนึ่งของของโลกภาพยนตร
์ (สำหรับผมโจ๊กเกอร์เวอร์ชั่นนี้เหนือกว่าตัวร้ายอย่าง ฮันนิบาล เล็คเตอร์อีก ตรงที่เขาใช้สมองยืมมือและช่องว่างระหว่างความดีกับความชั่วของคนให้ทุกสิ่งเข้าห้ำห
ั่นกันเอง)

ทำให้แบทแมนต้องกลายเป็นเดอะดาร์คไนท์ที่แท้จริงในทุกๆแง่...

ข้าพเจ้าขอกราบคารวะ คริสโตเฟอร์ โนแลน เสียหนึ่งจอก...อุอุ ท่านคือหนึ่งในปฐพีจริงๆ
แวะไปอ่าน รีวิวเต็มๆได้ที่
http://foolmoonstudio.exteen.com/