ใครจะรู้...ว่าปลายทางของเราจะหยุดอยู่ที่ใด
ชีวิตถูกกำหนดด้วยระยะทาง...อย่างนั้นหรือ
การเดินทางที่อยู่ในลมหายใจ เข้าและออก
แม้หลายๆครั้งที่เราเดินอยู่บนเส้นทางเดิมๆ
แต่ความรู้สึกกลับต่างไป
กลับกัน ความรู้สึกเดิมๆกลับปรากฏบนเส้นทางใหม่
คนเราไม่ได้ถูกสร้างขี้นมาให้เดินถอยหลัง
สิ่งต่างๆกำลังรอเราอยู่เบื้อหน้า...นำพาให้เราเดินต่อ
เรามักพบว่า ที่ๆเราอยู่ก่อนหน้านี้ ดีกว่าที่ๆเรายืนอยู่ตอนนี้
การเดินทางยังไม่จบ...ดีกว่าหรือไม่ ใจเรากำหนด
ปลายทางยังรอ... อยู่เบื้อหน้า...
จนกว่าจะถึงตอนนั้นเราคงไปรู้... อะไรที่ว่าดีกว่า
ยังรอเราอยู่ เพียงแค่เดินต่อไป ...